Składnik

Panko - co to jest, jak używać i czym zastąpić?

Kategoria
Panierki
Smak
neutralny, chrupiący
Zamiennik
grubo mielona bułka tarta
Przechowywanie
szczelnie, sucho

Panko to japońska panierka z pieczywa bez skórki - lekkie, duże płatki, które po usmażeniu dają wyjątkowo chrupiącą, ażurową skorupkę. Wchłania mniej tłuszczu niż zwykła bułka tarta, dlatego panierka jest lżejsza. Podstawa tonkatsu, katsu i krokietów.

Gdzie używa się panko?

Flaga: Japonia Japonia

Czym zastąpić panko?

Panko najlepiej zastąpić grubo mieloną bułką tartą lub startymi suchymi grzankami - płatki powinny być większe niż w drobnej bułce, żeby panierka była chrupiąca. Domowe panko powstaje z suszonego pieczywa tostowego bez skórki, startego na grubych oczkach. Efekt nie będzie tak ażurowy jak z oryginału, ale bliższy niż drobna, gęsta bułka tarta.

Jak używać panko w kuchni?

Panko używa się w trójstopniowej panierce: mąka, roztrzepane jajko, panko. Płatki dociska się lekko do panierowanego kawałka, żeby przylgnęły. Smaży się na dobrze rozgrzanym oleju na złoty kolor - panko rumieni się szybciej niż zwykła bułka. Sprawdza się też posypane na wierzch zapiekanek i podsmażone na sucho jako chrupiąca posypka.

W jakich daniach używa się panko?

Rodzaj:

Co to jest panko i z czego jest zrobione?

Panko to japońska panierka z pieczywa pszennego bez skórki. Chleb piecze się prądem elektrycznym, przez co jest puszysty i pozbawiony skórki, a potem rozdrabnia na duże, lekkie płatki i suszy. Dzięki temu panko ma większe i bardziej ażurowe okruchy niż zwykła bułka tarta, co daje wyjątkowo chrupiącą panierkę.

Czym różni się panko od zwykłej bułki tartej?

Panko różni się od zwykłej bułki tartej większymi, lżejszymi płatkami i mniejszą gęstością. Zwykła bułka tarta jest drobna i zbita, dlatego wchłania więcej tłuszczu i daje twardszą skorupkę. Panko wchłania mniej oleju, przez co panierka jest lżejsza, bardziej chrupiąca i dłużej zostaje krucha.

Jak smakuje panko?

Panko ma smak neutralny, lekko pieczywowy, więc nie zmienia smaku panierowanej potrawy. Jego rola jest głównie teksturalna - dostarcza chrupkości. Dzięki neutralności dobrze łączy się z przyprawami dodanymi do panierki, na przykład solą, pieprzem lub papryką.

Jak panierować w panko?

Panieruje się w panko w trzech krokach: obtoczenie w mące, zanurzenie w roztrzepanym jajku, obtoczenie w panko. Płatki lekko się dociska, żeby przylgnęły do całej powierzchni. Mąka wysusza produkt, jajko spaja panierkę, a panko tworzy chrupiącą skorupkę po usmażeniu.

Jak smażyć w panko, żeby było chrupiące?

W panko smaży się na głębokim, dobrze rozgrzanym oleju (170-180°C) na złoty kolor. Zbyt niska temperatura sprawia, że panierka nasiąka tłuszczem, a za wysoka przypala ją, zanim wnętrze się dogrzeje. Po usmażeniu kawałki odsącza się na kratce, nie na ręczniku, żeby spód nie zmiękł.

Jak zrobić panko w domu?

Domowe panko robi się z czerstwego pieczywa tostowego bez skórki, startego na grubych oczkach lub krótko zmiksowanego. Powstałe okruchy podsusza się w piekarniku w niskiej temperaturze (około 150°C), bez rumienienia, aż będą suche i sypkie. Efekt jest bliższy panko niż drobna bułka tarta.

Do czego używa się panko?

Panko używa się do panierowania kotletów tonkatsu, kurczaka katsu, krewetek, warzyw i krokietów. Sprawdza się też jako chrupiąca posypka na zapiekanki, makarony zapiekane i sałatki. Wszędzie tam, gdzie liczy się lekka, trwała chrupkość, panko wypada lepiej niż zwykła bułka tarta.

Gdzie kupić panko i ile kosztuje?

Panko kupi się w większych marketach (Lidl, Biedronka, Auchan) w dziale kuchni świata, w sklepach azjatyckich oraz online. Opakowanie 200-500 g kosztuje 6-15 zł. Sklepowe panko w zupełności wystarcza do domowego tonkatsu i katsu.