Galangal - co to jest, jak używać i czym zastąpić?

Galangal to korzeń (kłącze) rośliny z rodziny imbirowatych, o jasnej, prążkowanej skórce i twardym, jasnym miąższu. Pochodzi z Azji Południowo-Wschodniej i jest podstawą tajskich zup, past curry i marynat. Choć przypomina imbir, ma ostrzejszy, bardziej korzenny i cytrusowy aromat.

Galangal jest twardszy, bardziej włóknisty i ma ostrzejszy, sosnowo-cytrusowy aromat niż imbir, który jest łagodniejszy i słodszy. Z tego powodu nie są w pełni wymienne - imbir użyty zamiast galangalu da inny, mniej korzenny smak. W kuchni tajskiej galangal jest domyślnym korzeniem do zup i curry.

Galangal smakuje korzennie i pieprznie, z nutą sosny, cytrusów i musztardy. Jest intensywniejszy i bardziej wytrawny od imbiru, mniej w nim słodyczy. Ten wyrazisty aromat buduje głębię tajskich zup i równoważy słodycz mleka kokosowego w curry.

Galangal używa się pokrojony w plastry do zup i wywarów albo starty i posiekany do past curry. Plastry oddają aromat podczas gotowania, ale zostają twarde, więc odławia się je z gotowego dania. Skórki zwykle się nie obiera przy krojeniu na plastry, wystarczy ją umyć.

Galangal można zastąpić, choć żaden zamiennik nie odda go w pełni:

• Galangal suszony lub mrożony - najbliżej świeżego
• Imbir + skórka z limonki - awaryjnie, smak łagodniejszy
• Sam imbir - w ostateczności, danie wyjdzie mniej korzenne

Świeży galangal przechowuje się w lodówce, w papierowej torbie - wytrzyma około 2 tygodni. Na dłużej najlepiej go zamrozić w całości lub w plastrach; zmrożony zniesie kilka miesięcy i można go trzeć prosto z zamrażarki. Suszony trzyma się w szczelnym pojemniku.

Świeży galangal znajdziesz głównie w sklepach azjatyckich, czasem w dziale warzyw egzotycznych większych marketów, a mrożony i suszony - online. Kawałek korzenia kosztuje kilka złotych za 100 g. Poza dużymi miastami najpewniejsza jest wersja mrożona lub suszona.